TALA

I made this poem sometime in 2003 when I was almost losing hope that I can have a job in line with my education. It was months after my graduation. Though the ‘waiting time’ was hurting me then, I remained with my faith that God will put me in a job He will choose for me. Well, He did and has since guided me in my work from my previous one in Alabang, until my current job with FilWeb Asia, Inc:

TALA

Madilim ang pinta ng kalawakan.
Kahit nagpupumilit kuminang ang
Ngiti ng mga bituin,
Dinadaig naman ito ng
Nakasimangot na ulap.

Pero makulit ang isang bituin.
Dahil naniniwala syang ang
Ngiti nya lang ang magsasabog ng
Kulay sa kalawakan, nanatili
Syang masaya.

Wala naman kasing dapat ikalungkot…

Kung mapusyaw man ang
Kislap ng ngiti ng bituin ngayon
Sa kalangitan,
Marahil natatabunan lang ng
Mga nag-aalburutong mga ulap…

Mamaya,
Titingkad din ang kislap ng mga bituin.

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.